Elk jaar neemt ceramic brussels het initiatief om een kunstenaar uit te nodigen die het programma verrijkt met zijn of haar ervaring en visie op hedendaagse keramiek.
↘
Marion Verboom is de eregast van ceramic brussels 2027.
Marion Verboom, geboren in 1983, woont en werkt in Parijs. Ze studeerde in 2009 af aan de École nationale supérieure des beaux-arts in Parijs en vervolgde haar opleiding tussen 2009 en 2011 aan De Ateliers in Amsterdam.
Sindsdien heeft ze een kenmerkend oeuvre opgebouwd dat een unieke plaats inneemt binnen de hedendaagse beeldhouwkunst, op het snijvlak van architectuur, ornamentiek en de vormgeschiedenis. Haar praktijk is geworteld in een voortdurende betrokkenheid bij culturele verwijzingen door de tijd en de ruimte heen, evenals in een nauwkeurige aandacht voor constructieprocessen en materiële transformatie.
Haar werk is op grote schaal gepresenteerd in institutionele contexten in Frankrijk en internationaal, waaronder solotentoonstellingen in La Verrière – Fondation d’entreprise Hermès in Brussel, Le Voyage à Nantes en het Frac Île-de-France, evenals talrijke groepstentoonstellingen in belangrijke instellingen.
Naast deze tentoonstellingen heeft ze projecten en samenwerkingen ontwikkeld die haar onderzoek uitbreiden naar verschillende contexten, wat de hybride en evoluerende aard van haar praktijk weerspiegelt. Haar werk is ook opgenomen in verschillende openbare collecties, waaronder het Centre national des arts plastiques (CNAP), MAC VAL en het Musée d’Arts de Nantes, wat getuigt van de erkenning ervan binnen instellingen voor hedendaagse kunst.
Door middel van een praktijk die voortdurend historische vocabulaire nieuw leven inblaast en tegelijkertijd diep verankerd blijft in het heden, draagt Marion Verboom bij aan het herdefiniëren van de plaats van de beeldhouwkunst vandaag de dag, waarbij ze een taal hanteert die zowel onderbouwd als open is.
beeldhouwkunst
Het werk van Marion Verboom is gebaseerd op het principe van iteratie, waarbij fragmenten worden samengevoegd tot modulaire structuren die kunnen worden gecombineerd, herhaald en herschikt. Deze composities ontstaan door het stapelen van elementen, waardoor systemen ontstaan die open blijven en voortdurend in beweging zijn.
Sinds 2015 ontwikkelt ze de doorlopende serie Achronies, een reeks totemachtige sculpturen die een nieuwe invulling geven aan de traditionele architectonische zuil. Via deze reeks herinterpreteert ze een canonieke vorm door motieven te combineren uit een breed scala aan culturele repertoires, van oude beschavingen tot modernistische vocabulaire.
Ze werkt met een grote verscheidenheid aan materialen — waaronder beton, hout, gips, brons, klei en hars — en ontwikkelt sculpturen die tot stand komen via een proces waarin technische precisie en experimenteren samenkomen. De herhaling van modules en hun variaties genereren composities die zowel gestructureerd als dynamisch zijn.
De kern van haar praktijk wordt gevormd door een voortdurende dialoog tussen verschillende kunstgeschiedenissen en esthetische visies. Vormen circuleren, transformeren en vermengen zich, waardoor verbindingen ontstaan over tijd en ruimte heen. Deze benadering resulteert in een beeldtaal die zowel rigoureus als open is, waarin verwijzingen gelaagd zijn in plaats van vaststaand, en waarin elk werk een plek van constructie en interpretatie wordt.
